Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/8307 K.2025/10452

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile kararda belirtilen ziynetlerin davacıya aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde 43.643,00 TL bedelinin ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile kararda belirtilen ziynetlerin davacıya aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde 39.140,00 TL bedelinin ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinde 7550 sayılı Kanun yürürlüğe girmiş olduğundan, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde dava tarihi esas alınmalıdır. Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 39.140,00 TL olup dava tarihi(26.03.2021) itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.