Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/1554 K.2017/7252

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyü 700 parsel sayılı taşınmaz, edinme sebebinde kimsenin zilyetliğinde bulunmadığı, ekilip dikilmediği ve parsel içinde yoğun olarak orman emvali ağaçların bulunduğu belirtilerek 5.156,85 m² yüzölçümüyle ve orman vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Aynı yer 702 parsel sayılı taşınmaz ise edinme sebebinde kimsenin zilyetliğinde bulunmadığı, ekilip dikilmediği ve parsel içinde yoğun olarak çalılık bulunduğu belirtilerek 1.917,52 m² yüzölçümüyle ve çalılık vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., söz konusu taşınmazları diğer davalı gerçek kişilerden satın aldığını belirterek adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece her iki dava konusu taşınmazın orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olması nedeniyle davanın reddine, dava konusu 700 sayılı parselin tespit gibi tesciline, 702 sayılı parselin ise kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından esasa ilişkin olarak, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 13.05.1993 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 1963 yılında yapılarak kesinleşmiştir.

1) Davacı ...’ın temyiz itirazları incelendiğinde, davacı ...’a, mahkeme hükmü 10/08/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davacınn temyiz dilekçesi yasada öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27/08/2015 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Davalı Hazine ve Orman Yönetiminin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; vekâlet ücretinin 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince takdir edilmesi gerekirken, davacı ... ...’ın davası reddedildiğine göre, davalı Hazine ve Orman Yönetimi lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun

görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “Kadastro Kanunu 36/A maddesi uyarınca davalı ... ve Orman İdaresi yasal hasım durumunda olduklarından lehlerine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin çıkartılarak yerine “Davalı Hazine ve Orman Yönetimi kendilerini bir vekille temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince takdiren 500.- TL vekâlet ücretinin davacı ...’tan alınarak davalı Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.