Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/4578 K.2009/3402

Davacı, ölüm maaşı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacıya 18.04.1993 tarihinde ölen kızından hak sahibi olarak ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulü ile davacıya ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir HUMK Madde 389 maddesi uyarınca verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mücip olmayacak surette gayet sarih açık yazılmalıdır.

506 sayılı yasanın 69. maddesinde ana ve babaya gelir bağlanması şartları gösterilmiş olup, 4958 sayılı Kanunun 35. maddesi ile 506 sayılı Kanunun 69. maddesinde yapılan değişiklikten önce, ana ve babanın anılan gelirden yararlanabilmelerinin ikinci koşulu, ölen sigortalının sağlığında onların geçimini sağlamış olması iken, anılan maddede yapılan 29.7.2003 tarihli düzenlemeyle sigortalının ana ve babasına gelir bağlanmasının ikinci koşulu, “sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan” biçiminde değiştirilmiştir.

Anılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 6.8.2003 tarihinden önce ölen sigortalının annesi olan davacıya 06.08.2003 tarihini takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece ölüm aylığının başlangıç tarihi gösterilmeksizin hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.