Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/9397 K.2012/4912

Davacı, 01/12/1985 tarihinde işe başladığını ve 30 günlük primin yatırılmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 1.12.1985 olduğunun ve bu tarihten itibaren 30 günlük sigorta priminin yatırıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının “...” sicil numaralı ... adına kayıtlı inşaat işyerinde 1.12.1985 ve 1.4.1987 tarihlerinde çalışmaya başladığına dair sigortalı işe giriş bildirgelerinin Kuruma 3.6.1987 tarihinde verildiği ancak Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarının bulunmadığı, işverenin 1985 ve 1986 yıllarında dönem bordrosu vermediği, davacının 1.4.1987-30.11.1987 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirildiği, davacının sunduğu 31.1.1986 tarihli prim ödeme makbuzunda 1985 yılı Aralık ayı primine mahsuben 73.485 TL nin tahsil edildiğinin yazıldığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle, davacının sunduğu 31.1.1986 tarihli prim ödeme makbuzunda 1985 yılı Aralık ayı primine mahsuben 73.485 TL nin tahsil edildiği belirtilmekte ise de 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine göre sigortalı çalışmaların Kuruma bildirilmesi amacıyla düzenlenecek olan dönem bordroları Kuruma verilmediği takdirde, sigortalıların çalışma süresini ve aylık prime esas kazancını göstermeyen ve Kurum hesabına intikal edip etmediği de araştırılmayan prim ödeme makbuzu başlı başına sigortalı çalışmanın kanıtı sayılamaz.

Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. Bu nedenle, 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesine göre davalı işveren de davaya dahil

edilerek davaya hizmet tespiti davası olarak devam edilmesi gerekirken işveren davaya dahil edilmeden eksik hasımla yargılama sürdürülerek hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan, davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği de anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, işvereni davaya dahil etmek üzere dilekçe sunmak ve tebliğ etmek üzere davacıya süre vermek, 31.1.1986 tarihli prim ödeme makbuzunda yer alan 73.485 TL nin 1985 yılı Aralık ayında inşaat işyerinde en az asgari ücretle çalışan 5 işçinin prim tutarını karşılayıp karşılamadığını ve primin Kurum hesabına intikal edip etmediğini araştırmak, tespiti istenen dönem içerisinde Kurum müfettişlerince yapılan bir inceleme olup olmadığını sormak, Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu

işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.