Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/5945 K.2012/16045

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminat ile tedavi giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan ... Taş. Ltd. Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi zararlarının giderilmesi ve tedavi gideri istemine ilişkindir.

Mahkeme, tedavi giderleri yönünden davanın reddine, maddi tazminat yönünden kısmen kabulü ile, 10.476,43 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar vermiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve kayıtlardan;meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu,davacının uğradığı iş kazası neticesinde %17,20 oranında meslekte sürekli kazanma gücü kaybına uğrayıp meydana gelen kazada %30 oranında davacı kazalının kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan maddi tazminat hesap raporunda pasif dönem hesabında ortalama emekli aylığının 750.00 TL olduğu belirtilerek bu miktarın esas alındığı anlaşılmıştır.

İş kazalarında maddi tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşup 60 yaşına kadar (aktif)olan dönemde ve 60 yaşından sonra da bakiye ömrüne kadar olan (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalamasının alınması yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanarak bulunur. Bu hesaplamada pasif dönemde esas alınması gereken ücret ise muhakkak asgari ücrettir.

Somut olayda,hükme esas alınan maddi zarar hesap raporunda davacının aktif dönemdeki zararının hesaplanmasında bir isabetsizlik olmamakla birlikte emeklilik dönemi de denilen pasif dönem hesabında asgari ücret yerine ortalama emekli aylığının 750.00 TL olduğu belirtilerek, bu ücretin esas alınarak hesaplama yapılması hatalıdır.

Bu bakımdan yapılması gereken iş,davacı sigortalının pasif dönem de denilen emeklililik dönemindeki maddi zararının hesaplanmasında ücret olarak asgari ücreti esas alacak şekilde yeniden hesap raporu alarak neticesine göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.