Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/65 K.2013/7343

Davacı, Dairemizin 02/11/2012 tarih ve 2011/1107 Esas, 2012/18472 karar sayılı ilamımızın kaldırılarak bozulması şeklinde karar düzeltme talep etmiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Yerel Mahkeme, iş mahkemelerinde karar düzeltme yolunun kapalı olması nedeniyle 03.12.2012 tarihli ek kararıyla davacı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir. Davacı vekili bu kararı temyiz etmiştir. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır. Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu'nun karar düzeltme yolunu düzenleyen 440-444 maddelerinde aynı Yasa'nın 432. maddesi doğrultusunda bir düzenleme yoktur.

Yargıtay'ın onama ya da bozma kararı üzerine taraflardan biri karar düzeltme yoluna başvurursa yerel mahkemenin karar düzeltme yolunun şartlarının bulunup bulunmadığını değerlendirme ve denetleme yetkisi yoktur.

Hal böyle olunca, yerel Mahkemenin yasal olarak yetkili bulunmadığı bir konuda hüküm tesis ettiği anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin 03.12.2012 tarihli ek kararı bozularak kaldırılmalı ve davacı vekilinin karar düzeltme talebi incelenmelidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş mahkemelerinden verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki Dairemizin ilamında da maddi hata bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.