Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/2601 K.2017/6809

Davacı, Asıl ve Birleşen dava bakımından; Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl ve birleşen davanın reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, zararlandırıcı sigorta olaylarıı sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia eden sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının asıl dava ve birleşen davalarda muhtelif tarihlerde iş kazası geçirip maddi kayba uğradığını belirtmesine karşın geçirdiği kazalar nedeni ile bedensel bütünlüğünün bozulduğuna ilişkin ya da iş gücüne engel olduğuna dair herhangi bir rapor düzenlenmediği, davacının maddi ya da manevi zararını gerektirir bir kazaya maruz kalmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 10/07/2009 tarihinde asıl ve 09/08/2010 tarihinde birinci birleşen davayı açarak davalı işyerinde çalışmakta iken 08/10/2001 tarihinde iş kazası geçirdiğini iddia edip 100,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat istediği, 18/07/2011 tarihinde ikinci birleşen davayı açarak 13/04/2005 tarihinde iş kazası geçirdiğini ileri sürüp 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat istediği, 22/07/2011 tarihinde üçüncü birleşen davayı açarak 29/12/2003 tarihinde iş kazası geçirdiği iddiasıyla 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi istediği,

son olarak yine 22/07/2011 tarihinde dördüncü birleşen davayı açıp 26/07/2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini ileri sürüp 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat istediği, asıl ve birinci birleşen davanın aynı iş kazasına ilişkin oldukları halde diğer birleşen dava dosyalarının farklı tarihlerde geçirildiği iddia olunan iş kazalarına ilişkin oldukları, mahkemece kusur raporu aldırılmadığı,

08/10/2001 tarihinde geçirildiği iddia olunan ilk iş kazasına ilişkin olarak kazanın nasıl cereyan ettiğine dair davalının cevap dilekçesinde açıklamalar bulunduğu gibi yine davalı tarafından ibraz edilen belgeler arasında iş kazası tutanağının bulunduğu, davacıya 08/10/2001 tarihli olayla ilgili olarak 92,16 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği, davacının bu 2001 tarihli iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının Kurum tarafından %0 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 30. maddesinde “Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.” şeklinde usul ekonomisi ilkesi getirilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre davacı tarafından ayrı ayrı açılan toplamda beş adet dava dosyasının dört farklı tarihte gerçekleştiği iddia olunan birbirinden farklı iş kazalarına ilişkin olması nedeniyle bunların birleştirilmesi suretiyle yargılamaya tek dosya üzerinden devam edilmesi usul ekonomisine uygun olmayıp tam aksine bu ilkeye aykırıdır.

Buna göre yapılacak iş, asıl ve birinci birleşen dava dosyasına temyiz incelemesine konu bu dosya üzerinden birlikte devam edip; ikinci, üçüncü ve dördüncü birleşen dava dosyalarınının her birini ayrı ayrı bu dosyadan tefrik etmek, elde kalan asıl ve birinci birleşen dava dosyası açısından davaya konu 08/10/2001 tarihli kazanın iş kazası olduğunu, kurum tarafından bu kazaya ilişkin olarak davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak tespit edildiğini göz önüne alıp İş Kanunu'nun 77. maddesi ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliği hükümleri gereğince üç iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden bu 08/10/2001 tarihli olayla ilgili bilirkişi kusur raporu alarak çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.