Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/5593 K.2015/17163

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının bütün, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında asgari geçim indiriminin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi kanun ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indiriminin işverence ödenmesi yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesi ile hesaplama yapılmadığı ve mahkemece ispatlanamayan asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Asgari geçim indiriminin 5615 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarih olan 01.01.2008 tarihinden itibaren işverence ödenmesinin zorunlu olduğu da gözetilerek, davacının ücret bordroları dosya arasına alınmalı, alacağın ödenip ödenmediği araştırılmalı ve oluşacak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Asgari geçim indiriminin işverence ödenmesi gerektiği ve ödendiğinin de işverence ispatlanması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: