Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/35893 K.2018/23091

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ö. Keskin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde transmikser şoförü olarak çalıştığını, ücretlerin geç ve düzensiz ödenmesi, son dört aya ait ücretin ödenmemesi nedeniyle ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının haklı bir nden olmaksızın işe gelmediğini, davacının işe sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle müvekkili tarafından feshedildiğini, talep konusu alacaklara hak kazanamadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, ücret, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne karar verilmiştir. Söz konusu alacaklar için işverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.

Somut olay yönünden davacı tarafından davalıya 27.02.2014 tarihli ihtarnamesi ile işçilik hak ve alacaklarının ödenmesi için on günlük mehil tayin edilmiştir. Dosya kapsamına alınan tebliğ mazbatasından ihtarnamenin işverence 10.03.2014 tarihinde tebliğ alındığı anlaşılmaktadır. Bu ihtar ile davalı işveren dava tarihinden önce temerrüde düşürülmüştür. Talep doğrultusunda temerrüt tarihi olarak 21.03.2014 tarihinden itibaren faize karar verilmemiş olması hatalı olmuştur. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 2.,3.,4.,5.,6.,7. bentlerinin tümümün çıkarılarak yerine;

“2-Net 13.457,12-TL fazla mesai ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 21.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Net 3.622,50-TL hafta tatili ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 21.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Nett 392,00-TL genel tatil ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 21.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Net 4.460,00-TL ücret alacağının temerrüt tarihi olan 21.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziylebirlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6-Net 886,67-TL izin ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 21.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,