Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6840 K.2019/13164

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine davalı işveren tarafından haksız şekilde son verdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevaplarının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hesaplamaya esas alınan hizmet süresi konusundadır.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde 17.08.1994 – 20.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının 20.02.2004 – 19.03.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı tespit edilmiş, Mahkemece, davacının bilirkişi raporunda tespit edilen sürede davalı işyerinde çalıştığının kabulüyle talep ettiği ücret alacakları hüküm altına alınmıştır.

Taraf tanıklarına ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları celp edilmiş, davalı tanığı ...’in davalı işyerinde işe başlama tarihinin 24.08.2000 olduğu anlaşılmıştır. Davalı tanığı ...’in beyanı dikkate alındığında davacının davalı işyerinde 2000 yılı itibariyle çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.

Davalı tanığı beyanı ile doğrulanmakla davacının hizmet süresinin tespitinde davalı işyerinde işe başlama tarihinin ilgili davalı tanığı ...’in beyanı esas alınarak tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.