Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28205 K.2017/9923

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 2016/24015 esas, 2016/1757 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı vekilince, Daire kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı kararından dönülmesi mümkündür.

Eldeki davada, davacının yıllık izin ücret alacağı için ödeme yapılması talimatı davalı işveren kurum bünyesindeki yazışmada belirtildiği, bu yazı gereği davacıya herhangi bir miktar ödenip ödenmediği konusunda gerekli araştırma yapılmamış olmasına rağmen, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 2016/24015 esas, 2016/1757 karar sayılı ilamıyla eksik araştırmaya dayanan kararın onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu yönün maddi hataya dayalı olduğu açıktır. Davalı vekilinin, sair yönlere ilişkin talebi ise yerinde görülmemiştir. Anılan sebeple, belirtilen husus bakımından maddi hataya dayanan (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 2016/24015 esas, 2016/1757 karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, İl Özel İdaresi'nde işçi olarak çalışıp emekli olduğunu, kullanmadığı yıllık izinlerinin olduğunu ileri sürerek, yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bir kısım yıllık izin ücretinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacı gün sayısı belirtmeden kullanmadığı yıllık izni olduğunu ileri sürmüş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının daimi işçi olarak çalıştığı dönemlerde, 13.03.2014 tarih ve 2455 sayılı ... İl Özel İdaresi İnsan Kaynakları ve Eğitim Daire Başkanlığına ait yazıdan 2011-2012-2013 yıllarına ait 90 günlük kullanmadığı izninin bulunduğu tespiti ile net 7.533,00 TL yıllık izin ücret alacağı bulunduğu tespit edilmiş ve bu doğrultuda verilen karar sadece davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacıya ait işyeri dosyası kapsamından, ... İl Özel İdaresi İnsan Kaynakları ve Eğitim Daire Başkanlığının 13.03.2014 tarih ve 2455 sayılı yazısında, davacının yevmiyesi ve kıdem süresi bildirilip kıdem tazminatı ile 2011-2012-2013 yıllarına ilişkin 90 günlük yıllık izin ücretinin ilgiliye ödenmesi yazısı yazılmış ve üst birimce "olur" verilmiş olduğu anlaşılmasına rağmen mahkemece bu yazının içeriği gereğince davacıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Davacı 06.03.2014 tarihli dilekçesi ile emekliğe ayrılmak istediğini kurumuna bildirmiş, işyerine hitaben sunduğu 07.03.2014 havale tarihli dilekçesinde ise 2008-2009 yılında hakedip kullanmadığı 60 günlük izninden feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı tarafça maddi hata dilekçesi ekindeki belgeler içeriğinden de 90 gün izin süresi karşılığı brüt 10.537,20 TL ödeme hakkında "kıdem tazminatı bordrosu" içeriğinde ödeme talimatının düzenlendiği, 139 işçinin benzer alacakları toplamı olarak 12.550.388,09 TL'lik ödeme listesi hazırlandığı, davacının listenin 133. sırasında olduğu, kıdem tazminatı ile beraber 114.250,13 TL (bordroya uygun olarak) ödenmesi kaydının yer aldığı, 27.03.2014 tarihli dekontta 12.550.388,09 TL nin havalesine ilişkin işlem fotokopisinin sunulduğu, dekont açıklamasında “emekliye ayrılan personellerin kıdem tazminatı” açıklaması bulunduğu, bu belgelerin işyeri dosyası içeriğindeki kurumun ilgili birimi yazısı ile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davalının kamu kurumu olması ve ödeme kayıtlarının tutulmasının zorunlu olması nedeniyle davacıya emekli olurken dosya kapsamında hesaplaması yapılan yıllara ait izin ücretinin ödenip ödenmediği araştırılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: