KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/2895 E., 2015/4774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, kardeşi olan ve hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ile birlikte mağdur ...ci adına sahte olarak tanzim ettikleri suça konu sahte 3 adet senedi, ticari işlerinin karşılığında mağdurlar ... ve ...'ın yetkilisi oldukları ... Ticaret Şirketine ciro ederek vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,
1) Sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,
Mağdur beyanları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamında resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin verilen adli para cezasının alt sınırın üzerinde 1750 gün olarak tayin edilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/2895, K. 2015/4774, 7 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama