Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5377 K.2016/1890

2- Sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 58 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyet,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eşinin vefat etmesi nedeni ile evlenmek isteyen katılanın, bu işlerde aracı olduğunu bildiği sanık ...'tan yardım istediği, bir müddet sonra katılanı cep telefonundan sanık ...'ın aradığı ve evlenmek istediğini söylediği, bunun üzerine katılan ile sanık ...'ın Fatsa'da buluştukları, kendi aralarında evlenerek gece birlikte oldukları, ertesi gün beraber kuyumcuya gittikleri ve katılanın burada satın aldığı 3.286,49 TL'lik ziynet eşyası ile giysiyi evlilik amacına dönük olarak sanık ...'a verdiği, ardından da katılanın eve gitmek üzere dolmuş bakmaya gitmesini fırsat bilen sanığın uzaklaşarak ayrıldığı, katılanın daha sonra sanığa ulaşamadığı,

sanık ...'ın katılan ile tanışmasından önce ve sonrasında sürekli diğer sanıklar ile irtibat halinde olduğu, bir kaç gün sonra da yine üç sanığın başka bir mağduru dolandırdıkları esnada yakalandıkları, sanıkların bu surette en başından beri iştirak halinde hareket ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanık ... Işık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip, savunmasında beyan ettiği adresine 17.01.2012 tarihinde tebliğ edilen, 06.12.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 06.02.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın telefonunu evlenecek bayan bulması için sanık ...'a verdikten kısa bir süre sonra sanık ...'ın katılanı aradığı, dosya içerisinde ki mevcut HTS kayıtlarına göre de sanık ...'un sanık ... ile olay tarihinden önce ve sonrasında sürekli olarak irtibat halinde olduğu, dolayısıyla sanık ... ile Suzan'ın en başından beri iştirak halinde hareket ederek katılana karşı hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettikleri, katılan beyanı, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ...'in katılan ile her hangi bir irtibatının olmadığı ve katılana yönelik her hangi bir hileli eylemde de bulunmadığı, bu hususun sanık ve katılanın beyanı ile de sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'in atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Kabule göre de, TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,