Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6049 K.2016/2762

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur ...'a ait olan dükkanı kiralamak istediğini belirterek aylık 150 TL'ye anlaştığı ve bir süre sonra gelerek söz konusu dükkanda bazı tadilatlar ve yenilikler yapacağına dair yalan söyleyip bu duruma inanan mağdurdan 660 TL aldığı, iş aramakta olan diğer şikayetçi ...'e, sözde kendisine ait olduğunu söylediği dükkanda iş vereceğini belirterek ve yeni dolapların geleceğini bahane ederek katılandan 100 TL para aldığı, olay yerinden ayrılan ve şikayetçilerin ihbarı üzerine emniyet ekipleri tarafından yakalanan sanığın, bu şekilde hileli hareketler sergilemek suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın ve mağdurun aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.