Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/1765 K.2012/1755

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife üye olmak için 2004 yılında müracaat ettiğini, bunun kabul edilmesi üzerine de taraflar arasında 26.03.2005 tarihli protokol imzalandığını, protokol uyarınca 7 adet dairenin anahtar teslimi olarak,

bütün bedelleri alınmış ve ileride hiçbir ödeme talep edilmeksizin müvekkili tarafından satın alındığını, daha sonra taraflar arasında 21.10.2005 tarihinde imzalanan ikinci protokol uyarınca 5 adet dairenin daha satın alındığını, satım hususunda davalı kooperatifin genel kurulundan yetki alındığını, müvekkilinin davalı kooperatife tahsilat makbuzları ile toplam 285.652,00 TL ödemede bulunduğunu, müvekkilinin 2004, 2006, 2008 yılı toplantılarına katıldığını, 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin toplantılara da davet edildiğini,

ancak davalı kooperatif tarafından müvekkiline gönderilen 11.06.2009 tarihli ihtarname ile davalı kooperatifle hiçbir ilgisi bulunmadığını belirttiklerini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife ödemesiz ve anahtar teslimi 12 dairelik üyeliğinin tespitine, bunun mümkün olmaması halinde ödenen bedelin, faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu uyarınca, daire satışının mümkün olmadığını, üyeler arasında hak ve vecibelerde eşitlik söz konusu olduğunu, Kooperatifler Kanunu'nun 42/6. maddesi ve anasözleşmenin 23/9. maddesi uyarınca taşınmaz alım ve satımında takip edilecek usul ve satılacak taşınmazın asgari fiyatını belirlemek yetkisinin genel kurula ait olduğunu, davacının iddia ettiği 08.03.2003 tarihli genel kurul kararının yasa ve anasözleşmeye uygun olmadığını, bu karar uyarınca daire satılmasının yasaya aykırı bulunduğunu,

üyelerden birinin şikayeti üzerine Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü tarafından müvekkili kooperatife yazı yazıldığını, davacının üyelik durumunun 2009 yılı genel kurulunda görüşüleceğini, davacının ödediğini iddia ettiği bedellerin müvekkili kooperatif kayıtlarında görülmediğini, bu nedenle yönetim kurulu üyeleri hakkında C. Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, davanın haksız açıldığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davacının 26.02.2005 tarih 43 numaralı yönetim kurulu kararı ile davalı kooperatife üye olmasına karar verildiği, ayrıca 22.10.2005 gün 52 numaralı yönetim kurulu kararı ile davacının toplam 5 adet daire karşılığı üye olmasına karar verildiği, davacının bu dairelerin ödemelerini yaptığı ve kendisinden kat farkı hariç para talep edilmeyeceği, davacının peşin bedelle üye olduğu, davacının genel kurullara katıldığı, kur'a çekimine iştirak ettiği, bu nedenle üyelik kaydının

usulüne uygun olarak yapıldığı, davacının ihracına ilişkin bir kararın tespit edilemediği, davacıların yaptığı ödemelerin 226,000,00 TL olduğu 2004-2005 yıllarındaki piyasa rayiç konut maliyetleri de dikkate alındığında davacının 5 adet bağımsız bölüme ilişkin üyeliğinin olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; kooperatif üyeliğinin tespiti ve 12 dairenin teslimi, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de, rapor açıklamalı ve denetime elverişli değildir. Bu durumda, mahkemece, kooperatif konusunda uzman bir bilirkişi heyeti seçilerek, davalı kooperatif defter, belge, kayıtları ve taraflar arasında imzalanan her iki protokol hükümleri ile genel kurul ve yönetim kurulu kararları ve ilk protokolde ödendiği belirtilen 65.500,00 TL üzerinde durulup, davacının talep konularının ayrı ayrı irdelenmek sureti ile dayanakları da gösterilerek, açıklamalı, gerekçeli ve Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilip, uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.