KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/7161 E., 2014/1610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/12/2012
- Numarası
- 2011/618-2012/529
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.06.2013 gün ve 3147 esas, 4479 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki 13.07.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, imal edilecek olan 5 ve 6. katların kaba inşaatının imal edilerek davacıya tesliminin kararlaştırıldığını, davalının bu edimini yerine getirmediğini, olay nedeniyle üzüntü duyduğunu ileri sürerek, şimdilik 2.000,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla maddi tazminat istemini 56.707,00 TL’ye çıkartmıştır.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 12.07.2011 tarih ve 2010/3724 E., 2011/4586 K. sayılı ilamıyla, sözleşmede kararlaştırılan şekilde inşaatın yapılmasının mümkün olmaması halinde davanın tümden reddine, aksi halde ise davacı alacağının saptanarak tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, yerel mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, yasal olarak davacı istemine konu 5 ve 6. katların yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 27.06.2013 tarih ve 3147 E., 4479 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.
Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur..
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/7161, K. 2014/1610, 5 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama