KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/1941 E., 2018/5162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında cari hesap ilişkisine dayanan bir ticari ilişki mevcut olduğunu, müvekkili şirketin bu ticari ilişki gereğince davalıya hizmet sunduğunu ve mal teslim ettiğini, cari hesap ilişkisinin başladığı Ocak 2010 tarihinden sonra davacı şirketin davalıya düzenlediği 8 adet faturaya ilişkin bakiye 3.926,06 TL. alacağı kaldığını, söz konusu meblağın talep edilmesine rağmen ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine karşı haksız ve mesnetsiz bir şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %20’den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, taraflar arasında imzalanan ibraname gereği davacının davalıdan herhangi bir hak ve alacağı olmadığını, davacı tarafın davalıya gönderdiği imzalı mutabakat metninde de bakiye “0” olarak gözüktüğünü öne sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı ile davalı arasındaki tüm alacak borç ilişkisinin mutabakat metni ve protokol kapsamında sonlandırılmış olduğu, imzalanan mutabakat metni ve protokol ile tarafların birbirini ibra ettiklerinden alacak borç ilişkisini sonlandırmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davacı kötü niyetli olarak takip başlatmış olduğundan %20 oranında tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/1941, K. 2018/5162, 6 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama