KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/4578 E., 2018/5259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, kooperatifin tasfiye halinde olduğunu, kooperatifin Gensa ile yapmış olduğu sözleşme gereği genel giderler ve alt yapı giderlerine her malikin 1/38 oranında ödeme yapacağının şarta bağlandığını, Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/409 E. sayılı dosyasında söz konusu giderlerin depolanması karşılığında tapu devri yapılmasını talep ettiklerini ancak bu talebin başka bir dava konusu olduğunu belirterek tapu tesciline karar verildiğini, genel giderler ve yapı giderlerinin ödenmediğini, başlatılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini, itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatının tahsili ile mahkeme masrafları ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ... şirketinden bağımsız bölüm aldığını, kooperatif üyesi olmadığını, bağımsız bölümler oluştuktan sonra kat maliklerinin ayrı bir yönetim oluşturduğunu ve toplanan aidatlarla genel giderlerin karşılandığını, kooperatifin yasal 30 üyesi olmasına rağmen 1/38 oranında gidere katılım borcunun dayanağının açıklanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının kooperatif ortağı olmasa dahi kooperatif tarafından sağlanan hizmetlerden yararlandığı, hizmetin karşılığının ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/4578, K. 2018/5259, 13 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama