KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/1300 E., 2020/3637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalının herhangi bir hizmet karşılığı olmaksızın ve neye göre nasıl hesaplandığı belli olmayan zamlı konaklama cezası tahakkuk ettirdiği, cezanın kapasitesi ihtiyaca cevap vermeyen havalimanlarının kullanımında yaşanan sorunlardan kaynaklandığını, zamlı konaklama cezasının ihtirazı kayıtla ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, dava konusu 443.865,05 TL'den 113.531,47 TL'sinin 05/05/2008 tarihinden itibaren,144.908,52 TL'sinin 10/10/2008 tarihinden ve 185.425,06 TL'sinin 05/12/2008 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı Devlet Hava Meydanları Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; havayolu şirketlerinin belirlenen iniş ve kalkış saatlerine uymamaları hallerinde zamlı ücret uygulaması yapıldığı, ancak bu uygulamanın verilen ek bir hizmet karşılığı olmadığı, İstanbul Atatürk Hava Limanının ihtiyaca cevap vermemesi ve havayolu trafiğinin yoğunluğunun davalı DHMİ'nin sorumluluğunda olduğu, uçakların iniş kalkış saatlerinin değişmesinin hava alanını kullanan havayolu şirketlerinden kaynaklı olmadığı, dava konusu olayda da, davacı havayolu şirketinden kaynaklı bir kusurun olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/1300, K. 2020/3637, 16 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama