Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/722 K.2020/4164

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, borçlu kooperatif aleyhine ilamlı icra takibi yaptıklarını, ilamlı takibinin semeresiz kaldığını, bu nedenle takip yolunu değiştirerek iflas yolu ile takibe geçildiğini, ödeme emrinin tebliğ edildiğini ve itirazsız kesinleştiğini ileri sürerek, davalı kooperatifin iflasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin büyük bir kooperatif olduğunu, kooperatifin kurucu yöneticileri ile yaşanan problemlerden dolayı arsa sahiplerine borcunu ödeyemediğini, ancak bu durumun iflası gerektirmediğini savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı borçluya iflas ödeme emrinin tebliğine rağmen davalının takibe konu borcu ödemediği, İİK'nun 158/2 maddesi gereğince davalı tarafa 7 gün içerisinde depo emrine esas bedeli ödemesi gerektiği, aksi taktirde ilk celsede iflasına karar verileceğinin duruşmada hatırlatılmasına rağmen verilen sürede alacağın mahkeme veznesine depo edilmediği gerekçesiyle davalı kooperatifin iflasına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, davacı tarafından davalı aleyhine başlatılan haciz yolu ile takip İİK'nin 43/2. maddesi uyarınca adi iflas yolu ile takibe dönüştürülmüş ve takip itirazsız kesinleştiği, İİK'nin 158. maddesi gereğince dava tarihi itibariyle hesaplanan bedelin 7 gün içerisinde mahkeme veznesine depo edilmemesi halinde davalı kooperatifin iflasına karar verileceği hususunun davalı vekiline bildirildiği, davalı tarafın verilen süre içerisinde belirlenen miktarı mahkeme veznesine yatırmadığı,

ilk derece mahkemesince davalının iflasına karar verilmiş olmasının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.