KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/11530 E., 2012/3972 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair,
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak, 1-) Sanık ...'ın Temyiz İtirazlarının Yapılan İncelemesinde; 1412 sayılı C.M.U.K.' nun 305. maddesinin 2. fıkrası 1. bendinde ''İkibin liraya kadar ( iki bin dahil ) para cezalarına dair hükümler '' temyiz edilemez, hükmü yer aldığından ve verilen cezanın türü ile miktarı itibarıyla sanık hakkındaki hükmün hüküm tarihi itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, Sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı C.M.U.K.' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-) Sanık ...
Müdafiinin Temyiz İtirazlarının Yapılan İncelemesinde, Karar başlığında suçun işlendiği yerin yazılmaması suretiyle C.M.K.'nun 232. maddesine muhalefet edilmişsede, bu durum mahallinde tamamlanabilir bir eksiklik olduğundan, yine iddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmanın başladığı açıklanmış ise de C.M.K.'nun 191/3-b maddesi uyarınca iddianame ve eklerinin okunduğu ve bu durumun iddianamenin kabulü kararının okunmasını da kapsadığı anlaşılmakla sonuca etkili görülmediğinden tebliğinamenin bu yöndeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında 5237 sayılı T.C.K.'nun 53. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı maddenin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen hakları mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hakları ise koşullu salıverilme tarihine kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümle ilgili kısımların
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/11530, K. 2012/3972, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama