KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/17579 E., 2012/4896 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair,
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan kararda “... tebliğ ve tefhim tarihinden itibaren...” biçiminde temyiz süresinin başlangıcı konusunda tarafları yanıltacak şekilde tefhim olunmuştur. Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 ..., 2007/3-9 esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir.Belirtilen yasa maddelerine aykırı davranılmış olmakla, yasa yolu süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden, sanık ... müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa verilecek netice cezanın 1 yıl 15 ... olacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığa atılı TCK'nun 87/1-a-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle CMK'nun 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa verilecek netice cezanın 3000 TL. olacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususun mahalli mahkemece değerlendirilmesi lüzumu,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/17579, K. 2012/4896, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama