Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/22283 K.2012/26786

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ün,765 sayılı Türk Ceza Kanununun 456/2,457/1( ikişer kez ) ve 71. maddeleri gereğince 4 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.1998 tarihli ve 1997/122-1998/72 sayılı kararına ilişkin arşiv kaydının silinmesine dair aynı mahkemenin 06.01.2012 tarihli ve 1997/122 esas,1998/72 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.04.2012 tarih ve 2012/6131-22118 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.05.2012 tarih ve 2012/119332 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun geçici 2. maddesi 2. fıkrasında "Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun'un 8. maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak,

Anayasanın 76. maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'nün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer Asliye Ceza Mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir."şeklindeki düzenleme nazara alındığında,sanığın cezasının 1 yılın üzerinde hapis cezası olduğu anlaşıldığından,

5352 sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

11.04.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 12. maddesinde değişiklik yeniden düzenlenmiş ise de; kanun yararına bozma yolunun, hâkim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olup, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren mevzuata göre mahkemesince istem üzerine tekrar değerlendirme yapılabilecektir.