Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/30290 K.2015/32862

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından sanık N..

D..'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/2, 457/1, 59/2, 81/1-3, 72, 6136 sayılı Kanun'un 15/1 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 3.240,00 ve 1.635,00 yeni Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Besni Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2008 tarihli ve 2008/67 Esas, 2008/477 sayılı Kararının temyizi üzerine vaki zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine dair Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 14/03/2011 tarihli 2010/9962 Esas, 2011/3431 sayılı ilamından sonra adli emanetin 2003/97 sırasında kayıtlı bulunan ve sanık N..

D..'e ait emanet eşyası ile ilgili karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, adli emanetin 2003/97 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet bıçağın sahibine iadesine ilişkin, aynı Mahkemenin 21/03/2014 tarihli ve 2008/67 Esas, 2008/477 sayılı Ek Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.08.2015 tarih ve 2015/17351 – 55819 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.09.2015 tarih ve 2015/304677 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık N.. D..’den ele geçirilen adlî emanetin 2003/97 sırasında kayıtlı sustalı bıçak hakkında, Emniyet Genel Müdürlüğü Ankara Kriminal Polis Laboratuarmca düzenlenen ekspertiz raporuna göre, söz konusu bıçağın imal durumu, tip ve nitelikleri bakımından 6136 sayılı Kanun’un 4. maddesine göre yasak niteliğini haiz bulunduğunun belirtilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4. maddesinde, “Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması,

alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir” şeklindeki hükmü karşısında, söz konusu bıçağın anılan Kanun’un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde iadesine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.