Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/19958 K.2020/16470

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama ve basit kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08/05/2018 gün ve 2018/471 Esas, 2018/1027 Karar sayılı kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08.05.2018 gün ve 2018/471 Esas, 2018/1027 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur Emrah’a karşı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri gereğince, mağdurlar ..., Kadri ve Çiğdem’e karşı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçlardan CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Kadri, Cemile ve Çiğdem’i yaralama eylemlerinden kurulan hükümlerde; sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan taş ve sopa ile gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi ile belirlenen cezanın suçun silahtan sayılan alet ile işlenmesi nedeniyle arttırıldığı sırada TCK’nin 86/3-e maddesi yerine TCK’nin 86/3 maddesi olarak yazılması, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08.05.2018 gün ve 2018/471 Esas, 2018/1027 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine” dair hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,