Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/17400 K.2023/2644

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.08.2017 tarihli ve 2017/162 Esas, 2017/176 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/2214 Esas, 2018/1395 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Örgüt üyeliğinin TCK'nın 220 inci maddesinde düzenlenmesine rağmen sanığın TCK'nın 314 üncü ve TMK gereğince cezalandırıldığına,

2.TCK'nın 314 üncü maddesinde yer alan silahlı terör örgütü üyeliği suçunu işlediğine dair kesin kanıt bulunmadığına,

3.Sanığın eyleminin ancak TCK'nın 220/2 maddesi kapsamında değerlendirilebileceğine,

4.Sanığın cezalandırılmasına delil olarak dosyada bulunan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının gösterildiğine, bu tutanakta verilerin adet olarak gösterildiğine ancak içeriklerin açıklanmadığına,

5.Sanığın ByLock tespit ve değerlendirmesinin tam olarak yapılmadığına ve içeriğinde yer alan yazışma ve konuşmaların açılmadığına,

6.İçeriklerin ne olduğunun ve suç unsuru taşıyıp taşımadıklarının bilinmediğine,

7.Salt olarak ByLock kullanılmasının cezalandırmaya yeterli olmadığına ve yan delillerle desteklenmesi gerektiğine,

8.Gerekçeli kararda Yargıtay kararı doğrultusunda bir araştırma yapılmadığına ve gerekçe gösterilmediğine,

9.Yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine,

10.İlk Derece Mahkemesi kararının denetimden uzak olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yetecek delilleri taşımadığına ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince "mahkememizin 06.07.2017 tarihli 1 inci Celsesinde dosya arasında bulunan ve sanığın kullandığını kabul ettiği telefon numarasına ilişkin www.turkiye.gov.tr üzerinden yapılan sorgulamada söz konusu 351710050277460 IMEİ numarasının kayıtlı bulunduğu cep telefonun sorgulama sonucunda "Sony Ericsson LT26i Xperia S Model Bilgileri: AAD-3880120-AV" marka ve model akıllı telefonun tespit edildiği, sanığın bu telefonu kullandığını kabul ettiği,

BTK'dan alınan cevabi yazıdan ByLock tespit edilen (...) (...) 35 47 GSM hattı, 351710050277460 IMEİ numarası ve sanığa ait (......) 86 TC Kimlik numaraları arasında yapılan çakıştırma sonucunda suç tarihlerinde ByLock tespit edilen IMEİ numarasının ait olduğu telefonu sanığın kullanmış olduğunun anlaşıldığı,

Dosya arasında yer alan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre sanığın kullanıcı adının "yasin08" (sanığın ismi ve doğum yeri olan Artvin İlinin plaka kodu), ID numarasının "164640", şifresinin "ardahan-75" olduğu, sanığın tespit edilen ilk log tarihinin 12.11.2014 olduğu, son online tarihinin 06.06.2015 tarihi olduğu, sanığın FETÖ/PDY mensuplarının iletişim aracı olarak kullandığı ByLock isimli programı kendisine ait olduğunu kabul ettiği (...) (...) 35 47 numaralı GSM hattı üzerinden kullandığının söz konusu tutanakla anlaşıldığı,

tutanağın "ID'ye bağlı istatistik" bölümünde yazışma mail durumunun aktif/pasif, giriş sayısının 6, alınan mesaj sayısının 4, gönderilen mesaj sayısının 11, gönderilen mail sayısının 0, alınan mail sayısının 16, okunan mail sayısının 6, silinen mail sayısının 14, gelen arama sayısının 3, giden arama sayısının 4 olduğu, sanığın ByLock isimli programı kullanarak A.B. ve Ö.B. isimli şahıslarla iletişime geçmiş olduğu, A.B. isimli şahsın mahkememizin 2017/226 Esas sayılı dava dosyasında FETÖ/PDY Ardahan İl yapılanmasında sanık olarak bulunduğu,

Ö.B. isimli şahsın mahkememizin 2017/120 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak bulunduğu ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/64652 ve 2017/68532 soruşturma sayılı dosyalarında mahrem imam olarak bulunduğu hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde (bahsi geçen kamu davalarına ilişkin evraklardan birer suret dosya arasına alınmıştır), sanığın FETÖ/PDY üyesi olmadığı yönündeki savunmasına suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirildiğinden mahkememizce itibar edilmemiş, sanığın Fethullahçı terör örgütü ile bağının bulunduğu ve bu kapsamda örgüt hiyerarşisi içerisinde yer aldığı,

2014 yılından sonra da bağını sürdürerek örgüt üyesi olmaya devam ettiği ve yakalandığı tarihte kadar bu şekilde sıfatını koruduğu kanaatine varılmış ve hakkında mahkumiyete hükmedilmiştir." şeklindeki gerekçe ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/2214 Esas, 2018/1395 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ardahan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,