Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/18453 K.2023/1128

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2017/438 Esas, 2018/269 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314

üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddenin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/2183 Esas 2019/790 sayılı karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun suç tarihinin düzeltilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle; müvekkilinin çocuklarının iyi bir eğitim alması için örgütle iltisaklı okullara göndermesinin atılı suç yönünden delil teşkil edemeyeceğine, Bank ... kayıtlarının daha eskiye dayalı şekilde incelenmesi halinde eskiden de mevduat hesaplarının bulunduğunun görüleceğine, talimatla hareket edildiğine ilişkin bilirkişi raporu aldırılmadığına, müvekkilinin ByLock kullanıcısı olmamasına rağmen hükme esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ByLock kullanıcısı olduğunun tespiti üzerine hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, ByLock sorgu raporları, cgnat kayıtları, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

FETÖ/PDY terör örgütünün gizli haberleşme programı olan ByLock adlı programı tespit tarihi olan 18.11.2014 tarihinde 35953505681198 İMEİ numaralı telefon ile eşi S.

K. adına kayıtlı olup sanık tarafından kullanıldığı tespit edilen 0 505 (...) (..) (..) GSM numaralı hat üzerinden 259574 ID numara ile kullanıldığına dair ByLock sorgulama raporu, tespit ve değerlendirme tutanağı, sanığın 17/25 Aralık 2013 sonrasında örgüt talimatıyla hareket ederek FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün finansmanını sağlayan Bank ... üzerinden işlemler yaptığı yönünde hesap hareketleri, sanığın çocuklarının, FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir Özel Çorum İlkadım Okulunda kayıtlarının bulunduğu ve eğitim gördükleri yönündeki tutanaklar ile İl Milli Eğitim Müdürlüğü yazıları, yapılan yargılama,

toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde bulunduğu ve örgüt yapılanması içerisinde Esma Kod adını kullandığı hususunun tespit edildiği,

Sanığın Bank ... isimli bankanın müşterisi olduğu ve hesabında 2013 Aralık ayı bakiyesinin 10.557,58-TL olduğu, FETÖ/PDY terör örgütü lideri Fetullah Gülen'in bankaya para yatırın talimatı

üzerine sanığın hesabında 2014 Ocak ayı bakiyesinin 11.616,54-TL, 2014 Şubat ayı bakiyesinin 24.838,57-TL olduğu bu şekli ile hesabında rutin dışında talimatla para arttırımı yaptığı anlaşılmakla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek suç tarihi düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında da belirtildiği üzere ByLock programının FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacağı nazara alındığında, sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin tespit ve değerlendirme tutanağının temin edilmesi,

Bank Asyada bulunan hesabında talimat tarihleri ile uyumlu bakiye artışlarının bulunması karşısında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmeyerek sair temyiz itirazları reddedilmiş ancak;

Sanığın temyiz aşamasında 05.12.2022 tarihinde sunduğu dilekçe ile etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak ve örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediğini bildirmesi karşısında, öncelikle sanığın duruşmada hazır edilerek etkin pişmanlık kurumunun mahiyet ve şartları da anlatılarak ayrıntılı ifadesinin alınması, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2 nci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/2183 Esas 2019/790 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,