Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/9243 K.2023/1143

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2018 tarihli ve 2017/103 Esas, 2018/19 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/1259 Esas, 2018/1831 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.06.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın ByLock kullanıcısı olmamakla birlikte uygulamayı kullandığı iddia olunan cep telefonunun bizzat kendilerince incelenmek üzere teslim edilmesine ve incelemeye gönderilemesine rağmen mahkemece inceleme sonucu beklenilmeden mahkumiyet hükmü kurulduğuna, tanık S.A.'nın beyanlarının sanığın ByLock kullanıcısı olmadığını destekler mahiyette olduğuna, sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair ikrarı bulunmadığı halde ikrarda bulunduğu kabulüne yer verildiğine, BTK'dan gelen sinyal bilgilerine ilişkin verilerin çelişkili olduğuna, hükmün gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesi aksi halde de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Astsubay olarak görev yapan sanığın FETÖ/PDY üyesi olduğu iddiasına ilişkin yapılan yargılamasında.

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan temin edilen CGNAT/HTS kayıtlarına göre kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan GSM hattı üzerinden örgütün gizli iletişim ağı olan ByLock uygulamasını bu amaç ve özelliğini bilerek kullandığı, ikrar içeren savunmasına göre dershane yıllarında zaman zaman amacı örgüte üye yetiştirip eleman kazandırma olan "Işık Evi" olarak adlandırılan sözde öğrenci evlerine gittiği, kendisini bu evlere götüren ve isminin S. olduğunu söylediği şahıs ile Astsubaylık eğitimi gördüğü dönemde dahi irtibatını kesmediği,

astsubaylık eğitimini tamamlayıp Diyarbakır İlinin Kulp ilçesine tayini çıktığında yine bu şahıs ile irtibat kurduğu ve bu şahsın, kendisini ilgilenip takip etmesi için Diyarbakır ilinde bulunan başka bir şahsa yönlendirdiği, sanığın da örgütsel disiplin ve davranış modeline uygun bir şekilde Diyarbakır İline gider gitmez bu şahısla irtibata geçip buluştuğu kabul edilerek sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosya kapsamında yer almamasına rağmen sanığın kullanımındaki GSM hattına ait HTS kayıtları ile internet trafik kayıtlarının uyuşuyor oluşu ile sanığın mahkeme huzurundaki savunmasında ByLock kullandığına yönelik ikrarı nazara alındığında ByLock kullandığının anlaşıldığı, sanığın örgüt ile ilk irtibatının dershane yıllarında başladığına, astsubaylık eğitimi sırasında da örgüt ile bağının devam ettiğine, mesleğe başladıktan sonra da örgüt mensuplarının kendisi ile irtibata geçtiğine dair tevil yollu ikrarı bulunduğu" belirtilerek İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen asker olarak görevli sanıkla ilgili, hükümden sonra dosyasına gelen dijital materyal raporu, Giresun ve Ankara İllerinden mahrem imam tarafından örgütsel irtibatı sağlamak amacıyla ankesör/sabit hatlardan ardışık olarak arandığının tespit edildiğine ilişkin araştırma tutanakları, askeri mahrem yapılanmasına ilişkin veri inceleme raporu, Jandarma Astsubay Meslek Yüksekokulu sınavı mülakatlarına ilişkin bilirkişi raporu ile M.

A.Ç.'nin sanık hakkındaki etkin pişmanlık ifadelerinin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, gerekirse M.A.Ç.'nin tanık olarak ifadesine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

V. KARAR