Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/22695 K.2024/2149

Kanun’un 308'inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunun; süresi içinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden Cumhuriyet Savcısına, CMK’nın 295/1. madde ve fıkrasınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren 7 ... içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığına, bu bağlamda ihtarat yapılmaması halinde 7 günlük süreden sonra verilen temyiz sebebi içerir ek dilekçe üzerine temyiz incelemesi yapılıp yapılamayacağına dair olduğuna, bu kapsamda.

"Bölge Adliye Mahkemesi kararının 22.05.2019 tarihinde duruşmada tefhim edildiği, Cumhuriyet Savcısının 22.05.2019 tarihinde gerekçeli temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi vererek hükmü temyiz edeceğini gerekçeli kararın tebliğini talep ettiğini beyan ettiği, Bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının Cumhuriyet savcısına 31.05.2019 tarihinde UYAP'tan tebliğ edildiği ancak, Cumhuriyet Savcısının CMK’nin 295/1. maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği,

yasal sürenin geçmesinden sonra 13.06.2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verdiği" anlaşılan somut olayda Cumhuriyet Savcısının CMK'nın 291. maddesinde yazılı süresi içinde verdiği süre tutum (temyiz) dilekçesinde temyiz sebeplerinin bulunmadığı, gerekçeli kararın tebliğinden sonra CMK'nın 295/1 maddesinde yazılı yedi günlük süre geçtikten sonra verilen ve sebep içeren dilekçeye istinaden temyiz incelemesi yapılması imkanının olmadığı,

zira ceza muhakemesinde yer alan diğer kişilere verilen eski hale getirme talebinden bulunma hakkının Cumhuriyet Savcısına tanınmadığı kanaati ile Yüksek Dairenin BOZMA kararına itiraz etmek gerekmiş" olduğundan bahisle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2021/19654 esas, 2023/6879 sayılı BOZMA kararının kaldırılması, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2018/3566 esas, 2019/921 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİ, itiraz yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre, mahkeme kararlarında ilgili kişilerin kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, kanun yollarına başvurma olanağı var ise hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağı,

süresi ve süre başlangıcı ile başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir biçimindeki açık ve buyurucu hükümleri ve 5271 sayılı CMK’nin 264/1. maddesinde yapılan yeni düzenleme ve bu düzenlemenin amacını açıklayıp kanun metniyle de uyum içeren gerekçesine göre "kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz" buyurucu hükmünden Cumhuriyet savcılarının dahi yararlanmaları gerekmesi ve yargısal kararlarında bu yönde olması karşısında.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2018/3566 esas, 2019/921 sayılı Kararında, anılan konular açıkça gösterilmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 11.06.2019 tarihli dilekçe ile yapmış olduğu temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik Yargıtay

3. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2021/19654 esas, 2023/6879 sayılı BOZMA ilamında hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR