Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/1486 K.2024/9046

Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KD - 2023/127860 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık ve aralarında menfaat çatışması bulunan başka bir dosya sanığının, aşamalarda aynı müdafi tarafından temsil edilmelerinin sanığın savunma hakkının kısıtlanmasına sebebiyet verip vermediği ve hükmün bu gerekçeyle bozulması gerekip gerekmediği hususlarına ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; sanık ...'ın hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen soruşturmada etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini beyan ederek örgütle irtibatlı bir kısım şahısların ismini verdiği, bu şahısların örgütteki konumlarına ve örgütsel faaliyetlerine yönelik anlatımlarda bulunduğu, teşhisler yaptığı, ismini verdiği ve teşhis ettiği şahıslardan birinin de ... olduğu, ...'ın da kendisi hakkında aynı suçtan yürütülen soruşturmada etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini beyan ederek bir kısım şahısların ismini verdiği,

şahısların örgütsel konum ve faaliyetlerine yönelik anlatımlarda bulunduğu, ismini verdiği şahıslardan birinin de sanık ... olduğu, ...'ın sanık ... dosyasında yargılama aşamasında tanık olarak da ifadesinin alındığı anlaşılmakla; yukarıda açıklandığı üzere her iki sanığın soruşturma aşamasında birbirlerinin isimlerini vermeleri ve birbirleri aleyhine anlatımlarda bulunmaları nedeniyle aralarında menfaat çatışması bulunduğu görülmektedir.

Ancak dosya kapsamının ve UYAP kayıtlarının incelenmesi neticesinde her iki sanığın da gerek soruşturma gerekse yargılama aşamalarında aynı müdafi tarafından (Av. H. ...) temsil edildikleri anlaşılmıştır. UYAP kayıtlarının incelenmesinde, itiraz dışı sanık ... hakkındaki Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2018 tarih ve 2017/226 Esas - 2018/241 Karar sayılı dosyasının, Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 14.02.2023 tarih ve 2021/9254 Esas - 2023/462 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği bu itibarla hükmün henüz kesinleşmediği görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.05.2012 tarih ve 2011/1-872 Esas 2012/198 sayılı kararında özetle, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği vurgulanmıştır. Yargıtay

3. Ceza Dairesinin de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yukarıda belirtilen kararını benimsediği ve ona uyumlu olarak verdiği pek çok kararı bulunmaktadır (Örnek: 25/11/2021 tarih ve 2021/2364 Esas 2021/10197 Karar ve yine 22/10/2021 tarih ve 2021/2365 Esas 2021/9704 sayılı kararları).

Bu kararlarda özetle, birbirleri aleyhine beyanda bulunan sanıkların aynı müdafi tarafından temsil edilmelerinin sanıklar arasında savunmalarına zafiyet doğuracak düzeyde zarar verebilecek menfaat çatışması oluşturacağı, bu itibarla ayrı müdafilerce temsil edilmelerine imkan sağlanması gerektiği, aksi durumun CMK'nın 152/1 inci maddesine aykırılık teşkil edeceği ve savunma haklarını kısıtlayacağı belirtilmektedir. CMK'nın 152/1 inci maddesi.

"Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." düzenlenmesini içermekte olup madde metninden yararları birbirine uygun olmayan yani aralarında menfaat çatışması bulunan şüpheli veya sanıkların aynı müdafi tarafından savunulamayacağı anlamı çıkmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ... ile ... arasında yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde menfaat çatışması bulunduğu, her iki şahsın da gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında aynı avukat tarafından temsil edilmelerinin sanık ...'nın savunmasında zafiyete sebebiyet verdiği ve bu itibarla sanığın savunma hakkının kısıtlanarak CMK'nın 152/1 inci maddesine aykırı hareket edildiği anlaşıldığından, ilk derece ve istinaf mahkemesi kararlarının bu gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş ve açıklanan nedenlerden ötürü Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 08.05.2023 tarih ve 2021/17070 Esas - 2023/2954 sayılı kararına yönelik olarak sanık lehine CMK'nın 308 inci maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 15.05.2012 tarih ve 2011/1-872 Esas 2012/198 sayılı Kararında da ayrıntıları belirtildiği üzere; yargılamanın sujelerinden birisinin beyanlarının diğer suje yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği, sanık ve dosyada tanık olarak dinlenen A.K.'ın birbirlerinin dosyalarında tanık sıfatıyla ve birbirleri ile ilgili beyanlarda bulundukları, aynı müdafii tarafından temsil edilmelerinin tanığa soru yöneltme,

ya da tanığın beyanlarına cevap verebilme bağlamında zafiyet yaratacak düzeyde zarar verebilecek menfaat çatışması oluştuğundan ayrı müdafilerce temsil edilmelerine imkan sağlanması gerekirken CMK'nın 152/1 inci maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.05.2023 tarihli ve 2021/17070 Esas, 2023/2954 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, 3.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi