Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4193 K.2024/2660

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili. Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi olarak 2009 yılı Mayıs ayında 68678 referans numarası ile Sosyal Güvenlik Kurumuna Medula üzerinden gönderilen 37.421 adet fatura tutarının 9.085.039,55 TL olduğunu, 3.159 adet faturanın örnekleme yöntemiyle incelendiğini ve yapılan mutabakat sonrasında %21,6051 oranında 1.962.834,10 TL kesinti yapıldığını, Kurumun hastalara uygulanan tedavinin gerekli olup olmadığı,

teşhisin doğru olup olmadığı gibi incelemeler yapması ve buna göre kesinti yapmasının mümkün olmadığını, davalı Kurum tarafından Mayıs 2009 dönemine ait faturalardan örnekleme yöntemiyle yapılan inceleme neticesinde teknik hata nedeni ile hastaya yapılan tetkikin, tedavi ve hizmetlerinin yok sayarak yapılan kesintiler olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı Kurumun Mayıs 2009 dönemine ait faturalarda yaptığı inceleme sonucu müvekkilinin alacağından yapılan toplam 1.962.834,10 TL'lik haksız kesintinin yapıldığı tarihten itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yapılan işlemin mevzuata ve SUT'a uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.02.2018 tarihli ve 2017/409 E., 2018/39 K. sayılı ilamıyla; uyuşmazlığın yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimi tarafından mecburi hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararın istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/1090 E., 2018/2449 K. sayılı kararıyla; somut uyuşmazlığın çözümünde görevli Mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yargılamanın Asliye Hukuk Mahkemesince yapılması için dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesi sonucunda.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı üniversitenin 2009 Mayıs ayı faturasından davalı Kurum tarafından yapılan toplam 1.106.210,11 TL kesintinin yerinde olduğu, 856.623,99 TL kesintinin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile Mayıs 2009 tarihine ait faturalardan yapılan 856.623,99 TL kesintinin kesinti yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Kurumun evrak teslimini klasör halinde ayrı ayrı tasnif ederek yaptığını, mutabakat aşamasında istenilen belgelerin de sunulduğunu ancak yine de ödeme yapılmadığını, tedavinin gerekliliğine ancak ilgili hekimin karar verebileceğini, davalı Kurumun bu yöndeki fatura aşamasında yaptığı değerlendirmelerin dayanağının olmadığını, tüm faturalamaların SUT kuralları çerçevesinde yapıldığını, davalının EK-5/A ve EK-5/C listesinde yer alan tıbbi malzemelerin serbest kodsuz malzeme olarak girilmeleri halinde ödenmeyeceği itirazının yerinde olmadığını, radyofarmasötik işlemler ile adli vakalar yönünden yapılan kesintinin yersiz olduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; incelemenin 5502 sayılı Kanun'un fatura ve benzeri belgelerin incelenmesi başlıklı Ek-1 maddesine istinaden gerçekleştirildiğini, bunun sözleşme imzalanırken davacı tarafından kabul edildiğini, bilirkişiler tarafından yapılan incelemede sözleşme hükümlerinin dikkate alınmadığını, bilirkişilerce yapılacak incelemenin Kurum işleminin sözleşme ve mevzuata uygunluğunun irdelenmesi ile sınırlı olduğunu, Kurum işleminin SUT'a ve mevzuata uygun olduğunu, yalnızca hekimlerden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti ile davanın çözümlenmesi gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dört ana branştan hekimin katılımı ile oluşturulan heyetçe verilen ayrıntılı, gerekçeli, Mahkeme ve taraf denetimine elverir nitelikteki bilirkişi raporuna göre yapılan hesap ve değerlendirmelerin yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sağlık hizmeti sağlanması konusunda yapılan sözleşme kapsamında davalı Kurum tarafından yapılan kesintinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 73 üncü maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 266 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme Yargılama sürecinde alınan bilirkişi heyeti raporunun; taraflar arasındaki sözleşme maddeleri, SUT hükümleri ve ilgili diğer mevzuata göre her hasta bazında gerekçeleriyle birlikte değerlendirme yapılarak kesinti işlemlerinin yerinde olup olmadığına dair tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, denetimine uygun anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,