Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4280 K.2024/3061

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın maddi tazminat talebi yönünden reddine, manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davacıların temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; kabul edilen ve temyize konu edilen miktar 10.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığından davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 01.04.2017 günü davalı hastane acil servisine, sırtından başlayarak göğsüne yayılan aşırı ağrı ve nefes darlığı şikayeti ile başvurduğunu, davalı doktor tarafından ilk muayenesinin yapıldığını ve çok açıkça teşhis edilebilecek hastalığın teşhis edilmediğini, gereken dikkat ve özenin gösterilmediğini, evine gönderildiğini, müvekkilinin 01.04.2017 gecesi evinde kötüleşerek 02.04.2017 tarihinde Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’ne götürüldüğünü, hayati tehlikesinin bulunması sebebiyle müvekkilinin tedaviye alındığını,

davalı doktor tarafından gerekli özen gösterilmeyerek evine ölüme gönderilen müvekkilinin yaşadıklarının manevi ağırlığını atlatamadığını, aylardır psikolojik destek görmek zorunda kaldığını, hem bedensel hem de ruhsal anlamda büyük bir çöküş yaşadığını, eksik teşhis ve tedavi sonucunda müvekkilinin uğradığı maddi ve manevi zararların tazmin edilmesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminatın 01.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının akciğer grafisinde pnömotoraks tanısının konulmamasının tıbben eksiklik olduğu, akciğer grafisinin film sonucu rapor edilmesinin beklenmeden hastanın taburcu edilmesinde davalı doktorun kusurlu olduğu, yine hastaya çekilen akciğer grafisinin olaydan 18 ay sonra raporlandığı dikkate alındığında hastanece yürütülen görüntüleme hizmetinin de kusurlu olduğu, davalı doktor ile hastanenin vekillik görevini özen içerisinde yerine getirmedikleri ve kusurlu oldukları, davacının maddi zararın varlığını ispat eder delil ibraz edemediği,

kişiye uygulanan tedavi sürecinin değişmeyeceği nazara alındığında maddi zararı yönünden davanın ispatlanamadığı, davacının teşhiste gecikilmiş olması nedeniyle çekmiş olduğu acı ve ızdırap nazara alınarak manen zarar gördüğü, bu nedenle manevi tazminat talebinin yerinde olduğu,

manevi tazminat miktarı belirlenirken tarafların ekonomik ve sosyal gücü, paranın alım gücü, tazminatın zenginleştirici ve fakirleştirici olmamasına ilişkin hakkaniyet ilkesi nazara alındığı gerekçesiyle davacının maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 10.000 TL manevi tazminatın 01.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekileri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı vekili; maddi tazminat talebinin dosyada delillerle ispatlandığını, hükmedilen manevi tazminat tutarının çok az olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2-Davalılar vekili; tıbbi eksikliğin olmadığını, bilirkişi raporunda tespit edilen eksikliğin kişiye uygulanan tedavi sürecini değiştirmeyeceğinin açıkça belirtildiğini, davalının davranışı sonucunda oluşan bir zararın mevcut olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olduğu, Mahkeme hükmünün yasal unsurları taşıdığı gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek; kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen kanun maddelerinin doğru şekilde uygulandığı, davacının maddi zararını ispatlayamadığı, hükmedilen manevi tazminatın dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyizi yönünden; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,