Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1061 K.2025/28

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 25.09.2019 tarihinde balık avladığı esnada kullandığı oltanın yüksek gerilim hattına takılması neticesinde hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanarak malül hale geldiğini, olayın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu, müvekkilinde %73 oranında kalıcı maluliyet oluştuğunu, müvekkilinin uğradığı maddi ve manevi zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili şirket tarafından ilgili mevzuat gereği alınması gereken tüm önlemlerin alındığını, olayın meydana geldiği yerdeki kabloların olması gerekenden daha yüksekte olduğunu, davacı akıma kapıldığı anda sigortaların derhal devreye girerek akımı kestiğini, zararın meydana gelmesinde davacının tam ve ağır kusurlu olduğunu, bu sebeple illiyet bağının kesildiğini ve müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tanık beyanları ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı şirkete ait enerji nakil hattının mevzuata uygun olarak tesis edildiği, davacının dikkat ve özen yükümlülüğü kapsamında kendi can güvenliğini tehlikeye atmaması, balık tutmak adına kullandığı oltanın uzunluğu, yanında bulunan kişinin kendisini uyarmış olmasına rağmen dikkate almaması nedeniyle kusurlu olduğu, davalıya izafe edilecek kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili.

Mahkemece kusursuz sorumluluğa ilişkin hususların gözetilmediğini, yapılan keşif üzerine alınan raporda davalı şirketin kusurlarının tek tek belirtildiğini, ancak Mahkemece daha sonra dosya üzerinden alınan rapora dayalı olarak karar verildiğini, davalı şirketin olay sonrası elektrik hattını yer altından ve köprü yan geçişlerinden sağlamak suretiyle alması gereken tüm tedbirleri aldığını, tek başına bu hususun dahi davalı şirketin olayın meydana gelmesinde tek ve tam kusurlu olduğunu ispatladığını, davalının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümlerine uygun hareket etmediğini,

keşif sonrası düzenlenen raporda bilirkişiler tarafından yukarıdan geçen iletken tellerle ilgili olarak toprak yığınları nedeniyle yükseltinin yasal mevzuatta öngörülen mesafeden daha kısa bir mesafe olduğu hususunun tespit edildiğini, iletken tellerin tutunduğu iki direk arasındaki mesafenin uzun olmasının da mevzuata aykırı diğer bir husus olduğunu, olay yerinde yüksek gerilim bulunduğuna ilişkin bir uyarı levhası bulunmadığını, olay yerini görmeyen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle alınan bilirkişi heyet raporunda olayın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğunun tespit edilmesine, buna bağlı olarak davacının ağır kusur teşkil eden eylemiyle zarar arasındaki illiyet bağının kesilmesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR