Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1907 K.2025/2340

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından duruşma istemli ve davalı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti davalıya ait eser niteliğindeki taşınmazın müvekkili tarafından kiralandığını, kiralananın yıkık, dökük, kullanılamaz ve tamire muhtaç bir vaziyette olduğunu, kiralanan bu hâldeyken davalı tarafından bakım ve onarım şartıyla müvekkiline kiralandığını, müvekkilinin kiraladıktan sonra dört yıl boyunca taşınmazdan hiç yararlanmadan, projelerin oluşturulması, onaylattırılması,

plan ve projelere göre bakım, tamir ve tadilat işleriyle uğraştığını, kiralananın tarihi eser niteliğine yakışır bir şekilde restore edildiğini, ancak kiralanan için harcadığı tüm mesai ve masraflarından dolayı maddi olarak dar boğaza düştüğünü, kira borcunu ödeyemez hâle geldiğinden davalı tarafından temmerrüt nedeniyle tahliye davası açılarak kiralanandan tahliye edildiğini, müvekkilinin kiralanan için yaptığı harcamalar sonucunda taşınmazın değerinin arttığını ve davalı lehine haksız zenginleşme oluştuğunu ileri sürerek;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 619.509,00 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı şirketin, kiralamış olduğu tamire muhtaç vaziyetteki ahşap ev vasıflı binayı tüm projeleri kendileri tarafından yapılmak üzere tamir edene ve kafe-lokanta olarak kullanıma devam etmek için müvekkiline başvurduğunu, taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde herhangi bir onarım şartı bulunmamasına karşın her iki tarafın iradesi dahilinde 14.01.2005 tarihli bir protokol imzalandığını, kiracının bu protokol ile kiralanan ahşap evin restorasyonu işini üstlendiğini, davacının tamirat ve tadilatı tamamen kendi kullanımı için yaptığını, yaptığı harcamalar için sözleşme ve protokol hükümleri uyarınca herhangi bir bedel isteme hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.05.2014 tarihli kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 28.01.2016 tarihli ilamıyla; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin genel şartlar (21.) maddesi ve ek protokolün (9.) maddesi uyarınca davacı kiracının taşınmaza yapmış olduğu imalat bedellerini talep edemeyeceğini, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemenin 24.05.2016 tarihli kararıyla; 14.01.2005 tarihli protokolün (9.) maddesi göz önüne alınarak sözleşme hükmüne göre yapılan restarosyan bedelinin talep edilemeyeceği, ancak 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 62 ve devamı maddelerine göre sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak malzeme ve işçilik bedellerinin talep edileceği gerekçesiyle, direnme kararı verilmiştir.

3. Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.03.2022 tarihli ilamıyla; sözleşmenin (15.) maddesinde açıkça, İdareden yazılı izin alarak kiracının yapacağı her türlü inşaat ve ilavelerin vakfa bağışlanmış sayılacağı, protokolün (9.) maddesinde de onarım işi veya iş için gerekli olan nakit, mal ve hizmet şeklindeki tüm harcamaların kiracıya ait olacağı ve davalı İdareden herhangi bir hak ve bedel talep edilemeyeceğinin düzenlendiği, anılan maddeler birlikte değerlendirildiğinde, davacının kiralanana yaptığı imalat nedeniyle tazminat isteyemeyeceği, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı gerekçesiyle, direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; davalının müvekkilin yapmış olduğu tüm bu harcamalara ilişkin işlemleri benimseyerek onaylamış olup halen getirilerinden faydalandığını, müvekkilinin dava konusu kira sözleşmesini ve protokolü imzalarken kiralanan taşınmazı uzun yıllar kullanabileceğini düşündüğünü, kiracı olduğu dört yıl boyunca kiralanandan hiç yararlanmadan, proje oluşturulması, onaylattırılması, projelere göre bakım tamir ve tadilat işleri ile uğraştığını, temerrüde düşmesi fırsat bilinerek tahliye edildiğini, verilen kararın adalet duygusunu zedelediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili; davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek; hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan restorasyon ve onarım masraflarının tahsili istemine ilişkindir.

1. Mahkemece, Hukuk Genel Kurulunun verdiği karar doğrultusunda karar verildiği anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Davacı 619.509,00 TL alacağın tahsilini talep etmiş olup, reddedilen davada, değer üzerinden davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunun Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "5.500,00 TL" rakamı çıkartılarak yerine "86.145,99 TL" rakamının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Davalı harçtan muaf olduğundan peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde iadesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,