Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/1580 K.2025/4665

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalının işlettiği ..

Club isimli salonu içerisinde bulunan ayrı bir bölümü spa merkezi olarak işletmek üzere 2019 yılı Kasım ayında sözlü kira sözleşmesi ile 1 yıl süreyle ve aylık 15.000,00 TL bedelle kiraladığını, kiraladığı boş bölümü işletilecek hale getirmek için demirbaş alıp tadilat yaptırdığını, kiralananı 2020 yılı Kasım ayı sonuna kadar ihtilafsız şekilde kullandığını, davalı tarafça daha yüksek bedelle kiraya verebileceğinden bahisle kiralananı boşaltmasının talep edildiğini, talebi kabul etmeyen davacının iş yerine girişinin davalı çalışanları tarafından engellendiğini,

davacının kiraladığı iş yerine davalı şirket yetkilisinin tehditleri ve işçileri vesilesiyle uyguladığı cebire dayanan engellemeleri nedeniyle giremediğini, davalı şirketin yetkilisinin kolluk ifadesinde davacının kiracı olduğunu ikrar ettiğini ileri sürerek; kiralananın kapı kilidinin değiştirilmesine yetki verilmesine, kiracılığın tespiti ile muarazanın giderilmesine ve davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yalnızca kira ilişkisi olmadığını, aralarında hasılat paylaşımı şeklinde bir iş ilişkisi de bulunduğunu, asgari 15.000,00 TL kira bedeline ek olarak ay sonunda elde edilen karın %50'sinin de davalı şirkete ödenmesi gerektiğini ancak davacının %50 kar payını ödemediğini, 2020 yılı Nisan, Mayıs ve Aralık ayları ile 2021 yılı Ocak ve Şubat ayları kira bedellerini de ödemediğini, kiralananı davacının kendisinin terk ettiğini, eşyalarına karşılık 20.000,00TL teklifi de kabul etmediği gibi eşyalarını da almadığını, davalının tahliyeye yönelik hiç bir işlemi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, davalının işlettiği spor salonu içindeki bölümü spa merkezi olarak işletmek üzere 2019 yılı Kasım ayından itibaren sözlü olarak kiraladığı, kira ödemelerine ilişkin olarak sunulan makbuzların 01.11.2019 tarihinden itibaren aylık olarak düzenlendiği, kira bedeli açıklaması içerdiği ve 15.000,00 TL bedelli oldukları, tanıkların davacı ile davalı arasında sözlü olarak kira ilişkisi kurulduğu ve davacının kiracı olarak dava konusu yerde bulunduğu yönünde beyanda bulundukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının kiracılığının tespitine, davalının müdahalenin önlenmesine ve kiralananın davacıya teslimine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinin sona erme hallerinin tahdidi olduğu, kira sözleşmesinin sona erdiğine yönelik mahkeme kararı olmadığı, kira bedelinin ödenmemesinin kendiliğinden sözleşmenin sona ermesine neden olmadığı, kira ilişkisinin devam ettiği ve kararın yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin sadece kira ilişkisi olmayıp hasılat paylaşımı şeklinde iş ilişkisi olduğunu, işletmeyi davacıyla beraber işlettiklerini, davacının asgari kira bedeli yanında ödemesi gereken hasılat payını ve bazı aylara ilişkin asgari kira bedellerini ödemediğini, buna rağmen kira bedeli olan 15.000,00 TL'nin de yarı oranında indirilmesini talep ettiğini, talebinin kabul edilmemesi üzerine kiralananı kendi iradesi ile terk ettiğini, bu yönlere ilişkin olan tanık beyanlarının değerlendirilmediğini, kararın infaz edilemeyeceğini,

davalı şirket tarafından yapılan bir müdahale olup olmadığının tespiti gerektiğini, keşif yapılmaksızın müdahalenin önlenmesine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kiracılığın tespiti istemine ilişkindir. Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle davacının kiracı olduğu davalı tarafın da kabulünde olmakla, davalı kiraya verenin asgari kira bedeline ek olarak hasılat payının %50'si oranında bedel ödeneceğine ilişkin iddiası ile davacının kiralananı kendiliğinden tahliye ettiğine dair iddialarını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR