Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/2310 K.2025/6069

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2025 tarihli ek kararıyla; temyiz edilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesinin birinci fıkrası kapsamında kesin kararlardan olduğu dolayısıyla temyiz kanun yolunun caiz olmadığı, temyiz dilekçesinin kesin karara karşı verilmiş olduğu gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanunun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1. maddesinin (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, davalı şirkete verilen mühendislik ve danışmanlık hizmet ücretine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesi ile, takip edilen iş taşınmazındaki artışın %0.5 ine tekabül eden şimdilik 10.000,00 TL'nin faizi ile tahsili, kabul görmemesi halinde aylık maaş hesaplamasından 17 aylık maaşına karşılık olmak üzere şimdilik toplam 10.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davaya konu talebini 29.08.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile aylık maaşı 10.000,00 TL olmak üzere 10 aylık maaş tutarınca 100.000,00 TL şeklinde değiştirerek ıslah etmiştir. Islah dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmamıştır. Bu durumda reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktar 100.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.