Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/29335 K.2013/3526

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçlarından kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

2-Tehdit suçlarından verilen hükümlülük kararlarının incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanıkların birlikte, mağdur ...'yi tehdit ettiklerinin iddia edilmesi karşısında kanıtlanması halinde eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 106/2-c maddesindeki suçu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme görevinin 5235 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmalara devamla hükümler kurulması,

b-Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c bendindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilmeden, yükletilen tehdit suçlarının mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu da açıklanmadan, sanıkların hukuksal durumunun, maddedeki diğer yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "eylemden meydana gelen maddi ve manevi zararın karşılanmaması, uygulama hakimin takdirine bırakılmış olduğundan" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmemesi,