Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/29567 K.2013/13565

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın talimatla alınan savunmasında, ifadesini esas mahkemesinde vermek istediğini belirtmesine rağmen, mahkemece bu beyan susma hakkı olarak değerlendirilip, duruşmaya çağrılmayan sanığın yokluğunda yargılamaya devam edilerek, hüküm kurulması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın kullanmakta olduğu aracındaki hafriyatı Sakarya nehri kenarına döktüğü iddiasıyla hakkında dava açıldığının anlaşılması karşısında, TCK’nın 181/1. maddesinde öngörülen “ilgili kanunlarla belirlenen hangi teknik usullere aykırı olarak atık veya artıkları toprağa, suya veya havaya kasten verdiği” açıklanmadan ve fiilinin 2872 sayılı Çevre Kanununun 8. maddesi yollamasıyla 20/j maddesindeki yasal düzenlemeye uyup uymadığı da tartışılmadan, yazılı biçimde karar verilmesi,

3-CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, somut (maddi) zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamadığı, yargılamaya konu çevreyi kasten kirletme suçunda, dosyaya yansıyan ve talep edilen bir zararın bulunmadığı gözetilmeden ve sabıkasız olan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmadan "kamunun zararının karşılanmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,