Karar Metni
4. Ceza Dairesi 2011/11645 E. , 2013/15751 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi, mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; Anayasanın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesine göre, kararda başvurulacak Kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen hükümde sanık yönünden temyiz süresinin başlaması için tebliğ yeterli iken, kararda “ tefhimden ” itibaren 7 gün içerisinde temyizin mümkün olduğu belirtilerek yanıltıcı ifade kullanıldığından sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddine ilişkin 09.01.2009 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 Sayılı TCK'nın “kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50. maddesinin 2. fıkrasında “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez ” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiş ise de; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanık hakkında, tehdit suçundan tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı Kanunun 50/3. maddesi gereğince anılan maddenin birinci fıkrasında yer alan adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/11645, K. 2013/15751, 22 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama