Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/20900 K.2013/28578

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Hakaret suçundan kurulan beraat hükmünde, hakaret eyleminin katılan ...'a yönelik olması karşısında, temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan kurulan beraat hükmü ile yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

1-Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... Sağlam vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Katılan ...'ın, sanığın çalıştırdığı dükkandan alışveriş yaptığının ve kalan borcunu ödeyemediğinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut (maddi) zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması,

yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, incelenen dosyada, sanığa yükletilen yaralama suçunda katılanların ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu mahkemece saptanıp, sanıktan tesbit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup, sonucuna göre hükmün açıklanmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, “müdahilin şikayetçi oluşu ve suçun işleniş biçimi gözönüne alınarak şartları oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,