Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/13099 K.2015/28232

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1)Sanıklar E.. K.. ve A.. K..’nın hakaret eylemlerine, yükletilen suçlara ve şikayetten vazgeçme nedeniyle hakaret suçlarından açılan davaların düşmesine yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE DAVANIN DÜŞMESİNE İLİŞKİN HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde ise;

Sanık F.. Y..’ın, hakaret eylemine maruz kalınca arabasının bagajından aldığı tüfekle havaya doğru iki el ateş ederek mağdurlar E.. K.. ve A.. K..'ya hitaben “havai fişek patlatamadım ama tüfeği böyle patlatırım” dediği iddiası ile dava açılması karşısında, kanıtlanması halinde eylemin, TCK’nın 106/2-a, 43 maddelerinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturacağı, 5235 sayılı Kanun’un 11. maddesine göre kanıtları değerlendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, eylemin takibi şikayete bağlı olan sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek düşme kararı verilmesi,