Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17898 K.2015/35363

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılandan kiraladığı otelin anahtarlarının katılan tarafından değiştirilmesi, tadilata başlanması, otelde bulunan şahsi eşyaları ve evrakını alamadığını savunması, katılanın da otelle ilgili alacaklarının ödenmediğini ifade etmesi, otelin açılıp açılmaması nedeniyle başlayan tartışmada sanığın “sen ne yapıyorsun lan, oteli ben çalıştıracağım, sen kimsin lan a.. koyduğum, bu işi kanla mı temizleyelim” dediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında;

Kira sözleşmesi temin edilip, sanıkla mağdur arasındaki ihtilaf açıklattırılarak savunmanın doğruluğu araştırılıp, tehdit eyleminin, TCK’nın 117/1. maddesinde tanımlanan tehdit etmek suretiyle iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturup oluşturmayacağı, TCK’nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Tekerrüre esas alınan eski mahkumiyet kararının 765 sayılı TCK’nın 492/2. maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olduğu, sanığın başkaca mahkumiyet kararı da bulunmadığı, elektrik hırsızlığı eyleminin 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında;

seçimlik cezada tekerrür nedeniyle hapis cezasının tercih edilmiş olması, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımların uygulanmama gerekçesi olarak da eski mahkumiyet kararına dayanılmış olması nedeniyle, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümleri ile cezanın bireyselleştirilmesi hususunun değerlendirmesi gerektiğinin gözetilmemesi,