KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/8862 E., 2014/32293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2012/226477
- Mahkemesi
- Gökçebey(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 14/06/2012
- Numarası
- 2011/110 (E) ve 2012/194 (K
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Alacaklı olduğu ilgili takip dosyasında vekili olan müştekinin haksız olarak kendisine ikinci kez hamal ücreti ödettirdiğini savunan sanığın, cep telefonuyla müştekiye gönderdiği kısa mesajdaki "Nasıl bir vijdan ki, borçlunun hamallarının parasını bile bana ödetmeye kalktınız. Ar damarınız çatlamış. Ne deyim helal olsun. İnönü'nün meşhur sözünü size gönderiyorum.
Bu mu yüzde 99 garanti depolardan mal tanıtmak mı?" şeklindeki rahatsız edici sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket sınırlarını aşan ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/8862, K. 2014/32293, 10 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama