Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23021 K.2020/2164

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...’a yükletilen 6136 sayılı yasaya aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararının ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında; müşteki ...’a karşı silahla yaralama, müştekiler ..., ... ve ...’e karşı silahla yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçları, sanık ... hakkında; müştekiler ... ve ...’ı silahla yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında; müştekiler ..., , ... ve ...’a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’a karşı, sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...’a karşı silahla yaralamaya teşebbüs eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinde;

a-Olay sırasında bir tarafta... ve ..., diğer tarafta ... olduğu halde dolaşan sanık ... hariç diğer sanıkların birbirlerini görmeleri üzerine aralarındaki eskiye dayalı husumet nedeniyle, tarafların aşamalarda alınan ifadelerine göre, bir söz söylemeden birbirlerinin üzerlerine ellerinde bıçaklarla yürüyerek en fazla 5 metre yaklaştıkları, ancak sanık ...’ın ruhsatsız silahıyla ateş etmesi sonucu daha fazla yaklaşamadan ayrılmaları şeklinde gelişen olayda; sanıkların yaralamaya teşebbüs ettikleri hangi gerekçelerle kabul edildiği açıklanmadan, sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin TCK’nın 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

b-Kabule göre de; Sanıklar aşamalarda olayı karşı tarafın kendilerine saldırması sonucu başladıklarını savunmaları karşısında, olayın başlangıç sebebi üzerinde durularak sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs, ...’e karşı yaralama, silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde;

a-5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince iddianamede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut olayda, iddianamenin anlatım kısmında sanık ...’ın müştekiler , ... ve ...’a karşı silahla tehdit eyleminden kamu davası açıldığı, sanığın bu kişilere karşı silahla yaralamaya teşebbüs ettiğine dair anlatım bulunmadığı gözetilmeden, iddianamede dava konusu yapılmayan eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine uyulmaması,

b-Sanık ...’ın ruhsatsız silahı ile aralarında husumet olduğu anlaşılan ve bu husumet nedeniyle sanığın korkutmak amacıyla ruhsatsız silahıyla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

c-Kabule göre de; Sanık ...’ın aşamalarda olayı karşı tarafın kendilerine saldırması sonucu başladığını savunması karşısında, olayın başlangıç sebebi üzerinde durularak, hakkında TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,