KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/2202 E., 2022/9215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık ... müdafisinin temyiz talebinin beraat kararı bakımından vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararları bakımından;
Sanık ...'ın aynı davada aynı suç kapsamında birlikte yargılandıkları ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ... ve ... ile hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ... ile birlikte vermiş oldukları vekaletname kapsamında kendilerini temsil eden müdafinin, yapmış olduğu avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, sanık ... hakkında verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,
Vekalet ücretine yönelik, sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ...'ın, mağdurdan alacaklı olduğu ve alacağı nedeniyle mağduru tehdit ettiği şeklinde iddia ve kabul edilen eylemine göre; alacaktan fazlasını talep söz konusu ise sanığın eyleminin TCK'nın 148 maddesinde düzenlenen yağma; aynı değerin talebi hakkında ise TCK'nın 150. maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturabileceğinden, davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/2202, K. 2022/9215, 4 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama