Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29641 K.2023/230

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına,

B. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına;

karar verilmiştir.

C. Tebliğnamede hakaret ve tehdit suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi, yeterli delil araştırması yapılmadığı, eksik inceleme yapıldığı, savunma hakkının kısıtlandığı, adli rapora yapılan itirazın dikkate alınmadığı, güvenlik tedbirinin uygulanmaması gerektiği ve kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. (B) ve (C) bentlerinde açıklanan gerekçeler çerçevesinde Tebliğname'deki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

C. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.05.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR