Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31193 K.2023/15532

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında karşı fuhuş suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Tebliğname'de sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyizlerinin şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararları verilmesi gerektiğine, mahkemenin eksik incelemeye dayalı hükümler kurduğuna, kararların usul ve Kanu'na aykırı olduğuna yöneliktir. B. Sanık ... müdafinin temyizinin mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna bu sebeple şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ... ve ...'ın karı koca oldukları, sanık ...'ın sanıklardan ...'ın ağabeyinin birlikte yaşadığı kişi olduğu, sanıkların suç tarihinden önce bir müddet mağduru fuhuş işinde çalıştırdıkları, bu nedenle mağdurun sanıklar ... ve ...'dan 4.000,00 TL, sanık ...'ın ise 1.500,00 TL alacağı olduğu, mağdurun alacağını alamaması nedeniyle sanıkların yanından ayrılarak ... iline gittiği, sanıkların fuhuş yaptırmak için bayan temin edememeleri sebebiyle mağdura tekrar teklifte bulundukları, mağdurun teklifi kabul ederek sanıklarla birlikte ... iline geldiği,

sanıkların 350,00 TL karşılığında mağdura fuhuş yaptırdıkları ve suçtan elde edilen parayı mağdura vermedikleri, para meselesinden kaynaklanan anlaşmazlık neticesinde mağdurun karakola giderek sanıklar hakkında şikâyetçi olduğu olayda, sanıkların üzerlerine atılı fuhuş suçunu işledikleri kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Müdafileri İle Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Yönünden Mağdurun aşamalardaki anlatımları, mahkemenin mağdurun soruşturmadaki sanıkların olmadığı duruşmadaki beyanlarına üstünlük tanıdığına dair gerekçesi ile tüm dosya kapsamı karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Belirlenerek yapılan incelemede sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğinin belirtilmesi ve hapis cezalarının teşdiden 3 yıl olarak tayin edilmesi karşısında adli para cezalarının da alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği ve sanıkların, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesi şeklindeki eylemlerinde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezaların eleştirilen husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR