Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11946 K.2023/19864

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/251 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 57 nci maddesi uyarınca 87 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, güvenlik tedbiri uygulanmasına ve yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, işyerinin önüne gittiği şikayetçiye hitaben "Şerefsizler, senin ananı avradını s...rim." diyerek hakaret ettiği, sanık savunması, şikâyetçi beyanı, tanık G. A.'nın anlatımı ve tüm dosya kapsamıyla Mahkemece sabit görülüp cezalandırılmasına karar verildiği ve ... Eğitim ve Araştırma Hastahanesi'nden alınan 22.07.2015 tarihli rapora dayanılarak cezasında indirim yapıldığı ve sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince sağlık kurulu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi'nden yöntemince rapor alınması gerektiği gözetilmeden, suç tarihini kapsamayan ve fotokopi şeklinde dosyaya sunulan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a. Adli para cezası hesaplanırken, sonuç olarak ulaşılan gün sayısının, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucunda cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 87 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61 ve 52 nci maddelerine aykırı davranılması,

b. 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına hükmediği halde, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince "Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına." karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,