Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13000 K.2023/21678

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 52 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, hangi sebeple temel cezanın alt hadden tayin edildiğinin kararda belirtilmediği, seçimlik temel ceza olarak hapis cezası belirlendiği halde sonradan netice cezanın gün adli para cezası biçiminde tayin edilmesi nedeniyle kararda çelişkiye düşüldüğü, tekerrüre esas ilamın kararda gösterilmediği ile mükerrir olduğu belirtilen sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğine dair düzenlemeye kararda yer verilmediğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi, hakaret kastı ile hareket etmediğine, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, eski sabıkalarının silinme koşullarının gerçekleştiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Facebook üzerinden yapılan bir paylaşıma mağdur tarafından yapılan yoruma sanığın "Şerefsiz, kendini ne sanıyo, tıpan tutuyorsa benle uğraş sen bakbakalım, o 9 köye senin gibi sonradan görme var mı şerefsiz." biçimindeki sözleriyle karşılık vererek hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamını dikkate alarak sanığın sübut bulan bu suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilen sözlerin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine aykırı davranılması,

2.Karar duruşmasında hazır bulunan sanığa son söz hakkı verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3.Sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sayfasında katılana hitaben yazı yazması biçimindeki eyleminde, Facebook sayfasının herkese açık olup olmadığı, yazıların herkes tarafından görülme olanağı bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığının kararda değerlendirilmemesi,

4.Kısa kararda uygulanmayan tekerrür hükümlerine, gerekçeli kararda yer verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmesi, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hangi ilamın esas alındığının kararda gösterilmemesi, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin de gözetilmemesi,

5.Seçimlik ceza olarak 3 ay hapis cezası tayin olunduktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca cezada indirime gidildiğinde temel cezanın 75 gün hapis cezası olarak belirlenmesi ve bu cezanın günlüğü 20,00 TL ile hesaplanmasıyla netice cezanın 1.500,00 TL adli para cezası olarak tayini ile kararda çelişkiye düşülmesi ve bu şekildeki uygulamayla da 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

6.Kabule göre de,

Yukarıdaki üçüncü fıkrada belirtilen bozma sebebi yönünden yapılacak değerlendirme sonucunda hüküm kurulurken sanığın hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluşmadığının kabulü halinde. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR