Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13007 K.2023/21679

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kendisine verilen cezanın haksız olduğu ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ev eşyalarına zarar veren sanığın, babasına yönelik sarf ettiği "Motoru sıfır yaptırmazsan buraları kırar, seni öldürürüm" biçimindeki sözünden dolayı tehdit, hakkındaki şikayet nedeniyle olay yerine gelen jandarma görevlilerine direnerek elindeki tahta parçasını onlara doğru atmak ve iki görevlinin yaralanmasına neden olmak suretiyle görevini yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davanın yapılan yargılamasında Mahkeme, tüm dosya kapsamını dikkate alarak sanığın her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Jandarma görevlilerinin ifadeleri, sanığın cezai ehliyetinin bulunduğuna dair 11.12.2015 tarihli rapor, olay tutanağı, jandarma görevlileri hakkında düzenlenen sağlık raporları ile tüm dosya kapsamına göre, jandarma görevlilerine silahtan sayılan tahta parçasıyla saldırarak, onların yaralanmasına neden olmak suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, bu suçtan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmıştır.

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden Mağdur babanın olaydan hemen sonra verdiği ve mahkemece itibar edilen kolluk beyanı, jandarma görevlilerinin ifadeleri, sanığın cezai ehliyetinin bulunduğuna dair 11.12.2015 tarihli rapor, ev eşyalarına zarar verildiğine dair fotoğraf ve tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, babasını öldürmekle tehdit etmek suretiyle üzerine atılı tehdit suçunu işlediği anlaşılmakla, bu suçtan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. 2. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasına eklenen (b) bendi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına,

“birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek, sanık hakkında atılı tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,